Maken op locatie 2

Vandaag wilde ik mijn installatie in de Portiersloge afmaken. Toen alles op z’n plek stond zag het er niet uit zoals ik dat in gedachten had. Vervolgens heb ik de bolvorm verlengd en een aantal aanpassingen gedaan. Het gat zit inmiddels in de raambedekking. Dat was leuk om te doen. Nu staat er af en toe iemand naar binnen te loeren, op zoek naar een kunstwerkje, heel geinig. Morgen heb ik nog de hele dag de tijd om dit werk af te maken, daarna voorlopig geen vrije dagen. Het wordt dus nog even spannend.

Suzanne Bodde
in de
Portiersloge
Haddingestraat 26
Groningen

Maken op locatie


Ik ben sinds een paar dagen weer bezig met een creatie op locatie! Dat is lang geleden! Mijn vernufte arbeid vindt plaats in de Portiersloge aan de Haddingestraat in Groningen. Een heel fijne plek, met heel fijne mensen. De expositieruimte beslaat een raam, zo’n mooie ouderwetse, met een klein hokje erachter. En daar ben ik aan het werk.

Iets nieuws?


Twee jaar lang wist ik niet in welke richting ik mijn kunst wilde laten gaan. Ik verlangde voornamelijk naar vrijheid van al die zelfopgelegde ideëen waar mijn werk (en mijn leven en ik) aan moest voldoen.
En ja, ik bleef creëren, intensief met vlagen, dat was het probleem niet. Maar waar was het plezier gebleven? Waar was die innerlijke weerstand eigenlijk precies van opgebouwd? Ik wilde weer thuiskomen bij het pure maken. Zonder oordeel, vanuit de kern, zoals een kind. Ik heb zelfs een hele lading tekeningen gepost die ik waardeloos vond. Heel moedig, maar toch. Wanneer het innerlijke proces belangrijker is dan de uitkomst, voelt het alsof het niet telt. Het eindresultaat is immers niet een expositie, maar een verandering van binnen.

Sinds kort begin ik weer gevoel van richting te krijgen. Ik ben bezig met iets nieuws! Natuurlijk ben ik bang dat dit gevoel weer zoek raakt, dus ik ben heel voorzichtig. Schuifelvoetje voor schuifelvoetje. In mij is een groen sprietje uit een piepklein zaadje ontsproten. Ik geef het elke dag een beetje water en zie wel…

Groeiprocessen

groeiprocessen
Groeiprocessen – potlood op papier – Suzanne Bodde 2016

De afgelopen 16 jaar ben ik door intensieve groeiprocessen gegaan. Elk laagje pijn waar ik mij mee verbond transformeerde op zijn eigen manier. Mijn oorspronkelijke IK kreeg steeds weer wat meer ruimte. Niet lang na een loslaatproces liet de volgende laag alweer van zich horen en begon alles weer van voren af aan. Het voelde vaak hopeloos, maar na een aantal jaren merkte ik dat ik steeds iets minder lang in stadium 1 bleef hangen. Zowel mijn mentale als fysieke conditie werd beter. Sinds kort voel ik dat ik bij een trigger van oude pijn, niet meer volledig teruggezogen word in de verlamming. Ik val nu hooguit terug naar het stadium op plaatje 5 en sta gemakkelijker op, zodat ik mijn dagelijkse activiteiten zonder problemen kan oppakken. Dankbaar 🙂

Thuiskomen

krijtrotsen
Praia do Carvalhal Portugal 2016

Ohw, de septembermaand is alweer bijna afgelopen! Het was een fijne zomer, het Zwarte Woud en Portugal hebben mij gevuld en gevoed. Klaar voor de rest van het jaar? Niet direct. De Portugese krijtrotsen leken zelfs in het vlakke noorden een magnetische kracht op mij uit te oefenen. Tegelijkertijd was mijn huis aan het dichtslibben. Iets vinden werd steeds lastiger en dat hielp ook niet mee met aarden. Een week geleden ben ik dan eindelijk begonnen met het uitzoeken van de ‘rommel’. Wat voelt dat fijn! Ik heb een bulk tekeningen uitgezocht, een heleboel weggedaan en de overlevenden online gezet. De meeste kasten zijn weer op orde. Toch lastig om te bepalen wat weg moet en wat mag blijven. Als Maker lijkt alles nog wel een keer van pas te komen. Als Vinder van wonderen op bijna elke straathoek  verdient elk bierdopje een museumzaal.  Maar het is me gelukt! Er is weer ruimte in mijn kastjes en weer ruimte in mezelf. Ik ben nu officieel terug in Groningen!