Buurt Cultuur zondag 7 september

Aanstaande zondag is de derde editie van Buurt Cultuur in de Grunobuurt in Groningen, de buurt die mijn thuis is <3
Er is van alles te doen en te bezichtigen. Ik exposeer met andere kunstenaars in WEP en mijn vriend heeft een kort toneelstuk geschreven in het plat Gronings. Het wordt een gezellige middag met lezingen, workshops, films, een gezamenlijke lunch, muziek en wat al niet meer. Hieronder vind je het programma en op Instagram heb ik er een post over gedeeld En nu zag ik net dat ik het woord workshops twee keer heb vermeld. En nu kan het er niet meer af, omdat het al gepost is! Nou ja, never mind…)
Welkom, welkom, welkom!

Vrijdag 8/8 optreden Juhana livonen en expo 10 jaar Y2

Zoekend Werkproces Waarbij De Muze Sneuvelde

Het begon allemaal op die grauwe dag gevuld met klusjes en een gevoel van sleur. Ik bracht het oud papier weg en opeens was ie daar: het perfecte stuk karton. Eén blik op een stuk van een kapot gescheurde bol.com doos maakte dat ik weer helder zag. Die schoonheid van de randen, de ribbeltjes die zichtbaar waren geworden door het kapotscheuren. Ze werd mijn muze. Ik wilde er iets mee.

Ik nam alle stukken gescheurd karton van de doos weer mee naar huis en legde ze op mijn tafel. Mijn muze legde ik op een wit A4tje. (foto 1) Die bleef onaangeraakt. Ik schoof ze heen en weer (foto 2), scheurde ze in nog kleinere stukjes. Legde ze uiteindelijk weer op papiertjes. (foto 3) Keek er naar, liet ze liggen.

Vervolgens besloot ik plaatjes MDF te zagen en daar legde ik de stukjes op. (foto 4) Het plan was om elk stukje in zijn eigen schoonheid een podium te geven. Dit deed ik, maar ik bleef maar schuiven. Ik verfde de MDF-plankjes wit en schuurde sommige en andere niet. Daar legde ik weer de kartonnetjes op. Hier bleef ik eindeloos mee schuiven. (Helaas heb ik hier geen foto’s van gemaakt)

Ik maakte composities met de verschillende plaatjes waar een stukje karton op lag. Die lagen de ene keer in mijn werkkamer, de andere keer in de woonkamer. Op een nacht liep ik door een donker huis, want ik moest naar de wc en viel mijn blik op de MDF-plaatjes. Het wit van de plankjes kwam heel sterk naar voren en al het andere viel weg. Het leek wel of er jaren twee 80 science fiction monsters lagen, knullig getekend en toch krachtig. Het was een fantastisch beeld en ik ging direct aan de slag met het heen en weer schuiven tot het ‘perfect’ lag. (foto 5)

Overdag ging ik weer verder. Ik legde het geheel op een groot stuk rond karton. (foto 6) Knipte kartonnen stralen. (foto 7) Ik legde de plaatjes over elkaar heen, lijmde ze aan elkaar vast. Kon mezelf niet inhouden en schilderde er zwarte lijnen op. (foto 8)

Mijn muze moest er ook aan geloven. Ik plakte er een ander plaatje MDF op, schilderde er zwarte lijnen op, waar ik niet tevreden mee was, ik probeerde ze eraf te poetsen, dit lukte niet. Muze gesneuveld. Helaas, maar ik ging door. Uiteindelijk had ik een grote collage gemaakt van alles.

Het werk moest naar Y2 voor de jubileumexpositie. Mijn vriend had een groot schilderij gemaakt en besloot deze met de steekwagen te brengen, een bus huren was wat overdreven. Ik tapete mijn collage, die inmiddels een zeer onhandige vorm en formaat had, goed ingepakt in noppenfolie vast aan het schilderij.

In Y2 pakte ik het uit. Ik keek ernaar en ik dacht: Wat een gedoe. Waar is de oorspronkelijke eenvoud gebleven? In een poging om de boel te verbeteren leunde ik met mijn knie op het werk, er schoten weer wat plankjes los. Ik legde ze op de grond zodat ik niet afgeleid zou worden.

Het zag er karton zag er opgefrist uit, de kaders die ik rond de afgebroken plankjes had gemaakt, waren er nog. (foto 9) Ik sloopte er nog meer werkjes af, legde ze naast de collage. Interessant interessant. Ik draaide me om, zag de kleine werkjes liggen, legde ze naast elkaar op een rijtje en dacht: Dit is het. (foto 10)
Ik nam de kleine werkjes mee naar huis, verstopte het onhandige karton achter de bank in Y2. Thuis ging ik verder aan de keukentafel. Mijn dochter lag te slapen, mijn vriend zat in de trein. Om half 9 ’s avonds appte ik hem twee foto’s: Dit wordt het. (foto’s 11 en 12) Ik maakte de hangconstructie aan de achterkant en ging naar bed.

De volgende dag ging ik in mijn eentje het werk ophangen. Nooit doen zoiets, super onhandig. Met behulp van mijn voet en mijn camera probeerde ik afstand te creëen om te zien of ik de compositie goed vond. (foto 13) Achteraf gezien ben ik blij dat mijn schoenen schoon waren aan de onderkant, ha ha. Toen de vier MDF-plaatjes hingen realiseerde ik me dat het vijfde plaatje, de kont, ook af moest vallen. En daar hing het residu van wat ooit begon als minimalistisch, uitgroeide tot wat meer maximalistisch en ik vervolgens weer residueerde tot iets minimalistisch. En de muze, die is helaas verloren gegaan tijdens het proces. Ik ga nog kijken wat ik kan doen om haar schoon te poetsen.

Nieuwe werken, collages gemaakt, hier het werkproces

10-jarig jubileum Y2 op zaterdag 7 juni

We zijn weer terug, Damsterdiep is weer de basis, Vapiano is voorbij en morgen is het 10-jarig jubileum van Y2. Iedereen die ooit bij Y2 heeft gehoord laat werk zien. Ik laat 2 nieuwe werken zien waar ik uiteindelijk heel tevreden mee ben, maar sjonge jonge, het was een zoektocht. ’s Middags zijn er optredens:

15:00-15:30 Klanken & streken (Nadine Touré en Erik Keuning)
16:00 Hemelstort (Grimpex en Het Rumoer)
18:00 Lucid Extinction (Wouter Schaatsbergen, Willem van Tuijl en gastlid Merel Weijer)
20:00 Anahita

Voor, tussen en na de optredens is er in het kader van YAM2 een open podium waar je lekker kunt jammen.

Welkom!

Einde expositie Dingetjes

Nou, dat was het alweer, mijn Dingetjes gaan weer mee naar huis. Wat hebben ze fijn gestaan in Vapiano, een half jaar hebben ze gewoond in een vitrinekastje dat bij het pand hoort. Ik vind het wel wat triest dat ze weer uit het zicht verdwijnen. Dinsdagmorgen heb ik alle doosjes verzameld en in grote shoppers gedaan, ’s middags op de fiets heb ik ze (na een afscheids-bbq op het fantastische dakterras) opgehaald. Deze week haalt iedereen van Y2 zijn spullen weg. Een nieuw mega-groot-restaurant staat te trappelen om zijn intrede in het pand te doen.

Dag Vapiano, dag leuke, mooie, gekke plek. We hebben het fijn gehad en gaan nu weer verder.

De laatste dagen om Dingetjes te zien

Helaas, aan alles komt een einde. Als je nog mijn Dingetjes wil zien, dan moet je er vandaag, vrijdag 16 mei (open van 15:00 tot 17:00), of morgen, zaterdag 17 mei (open van 14:00 tot ca 21:00) bij zijn. Op zaterdag is er een feestelijke finissage met met een los-vast muziekprogramma:

van ca 16u tot 16u30 spelen Carlo en Rabia,
ergens tussen 19u en 19u30 beginnen On & Olph aan hun optreden, zij spelen zolang zij het nog leuk vinden,
voor, tussen en na deze optredens is er een open podium en staan er, in het kader van YAM2, instrumenten en apparatuur klaar voor ieder die als solist of in een (gelegenheids-)groepsverband wil jammen (yammen), optreden, declameren of anderszins wil performen; ook kun je natuurlijk je eigen instrumenten meenemen voor een (plug&)play.

In Y2 Centrum is werk te zien van: Edwin van Heijningen, eric setz, Greg Que, Kris Molema, Leslie Kamps, Michel Maldonado, Wessel Kamps, Tanja de Haan en van mij natuurlijk, Suzanne Bodde.

Misschien zie ik jullie daar!

13 april ZenTangleZondag in Spark

Zondag 13 april Groningen Samen gezellig tekenen in Spark. Wij hebben ZenTangleVoorbeelden, papier, fineliners en versnaperingen. Kom je langs?

Time Flies, voorjaar alweer! Nou ja, alweer, ik was er wel echt aan toe hoor. Op zondag 13 april gaan we lekker samen tekenen in Spark Groningen. Zentangle is een meditatieve manier van tekenen met eenvoudige patronen die herhaald worden. Lijkt het lastig? Er liggen voorbeelden die je gewoon na kan tekenen en met elkaar kan combineren. Wij hebben tekenpapier, boeken met voorbeelden, fineliners, thee en versnaperingen. Neem voor wat extra kleur je eigen tekenpotloden mee, of stiften. Ik zie je graag in Spark Concourslaan 5 Groningen!

Magic Morning start weer 21 januari 2025

Afgelopen weekend bewees voor mezelf maar weer hoe ‘reinigend’ journalen wel niet werkt. Ik had heerlijk zennn mijn hoofd ‘leeggeschreven’ en daar kwam de inspiratie naar boven geborreld. Heerlijk schuiven, getekend en gewerkt aan een nieuw werk. Het ontstond easy peasy.

Als je zin hebt om samen met andere kunstenaars easy peasy je werk in te flowen, kan je meedoen met Magic Morning. Bijeenkomsten via Zoom waarin we een programma aflopen en samen starten aan onze kunst. Zoals op de foto staat, we gaan samen journalen, mediteren en starten. Iets uitgebreider toegelicht: We beginnen met onze wensen voor die dag. Daar stemmen we ons op af en vervolgens schrijven we wat pagina’s vol met alles wat er in ons op komt. De meditatie volgt, mét visualisatie van je wensen en daarna samen starten. Het is heel eenvoudig, heel fijn en heel effectief. Je kunt zelf kiezen wanneer je meedoet. Je vindt me online op dinsdag-, donderdag-, en zondagochtend van 9:30 tot ongeveer 10:15. Welkom!

En dan maak ik nu het verhaal af waar ik hierboven mee begonnen was: Eerder had ik een stuk gescheurd karton gevonden in mijn oud-papiershopper toen ik deze aan het legen was in de papiercontainer. Het was een super grijze dag en ik voelde mezelf ook aardig grijs. Toen ik het stuk karton lichtelijk geïrriteerd lostrok uit de tas, want het bleef vastzitten, zag ik het met frisse blik, mijn hart deed pling pling: schoonheid. Die ging dus weer mee terug en sindsdien hangt hij in mijn werkkamer en is de muze voor mijn nieuwe werk:

De Wintersalontraditie

De tijd is weer gekomen, de jaarlijkse Wintersalon in Y2 is in volle gang. Het kleine vierkante doekje op de foto is van het woest brullende meisje en rechtsonder zie je een Dingetje van mij. Dit bericht verschijnt een beetje laat, maar je kan de expositie nog bezoeken op zondag 5 januari. Ik had wel een berichtje op facebook geplaatst, maar was mijn blog vergeten. Ik plak het berichtje van facebook en de flyer hieronder:
De opening van de Wintersalon was vrijdag. Het is altijd weer zo leuk om te zien wat mensen maken, zoveel mooie werken en zo verschillend allemaal, heel inspirerend. En wat ik ook altijd bijzonder vind, is hoe harmonieus de werken hangen en staan ten opzichte van elkaar. Als je mensen de vrije hand geeft bij het hangen of plaatsen van hun werk, dan klopt het geheel gewoon, in elk geval bij de Wintersalon, ha ha. Volledig organisch ontstaat zo’n expositie dan.
Ik heb een paar werken op de foto gezet, je kunt ze hieronder zien. De namen van de kunstenaars komen er t.z.t. bij. Ik was vergeten ze te noteren, sorry voor de nalatigheid. Het meest wazige fotootje linksboven is een Dingetje van mij en een doekje met tekening van mijn dochter. De Wintersalon is open op de Tweede kerstdag en op zaterdag de 28ste van 15:00 tot 18:00 en op zondag 5 januari van 16:00 tot 18:00

Mijn slappe aftreksels in Y2 Poelestraat

‘Een slap aftreksel van kunst.’ Ik heb het via via gehoord, dus ik kan niet met zekerheid zeggen dat deze man, met wie ik een aantal keren gezellig heb gekletst, dit écht gezegd heeft over mijn Dingetjes, maar toch kwam het binnen. Opeens was er heel veel activiteit in mijn buik, stress, pijn, angst. Na zoveel jaren gevuld met kunst en creativiteit, raakt zo’n opmerking over mijn werk nog steeds. Verschil met vroeger is dat ik mezelf nu toe sta om dit gevoel helemaal te voelen. Ik laat het toe en voel hoe diep het me raakt. Voel het maar en blijf ademen. Hierdoor veranderde mijn stress al snel in een ‘Ach ja’. En ik realiseerde me dat deze man nooit geleerd heeft om naar kunst te kijken. Of om überhaupt fysiek iets te maken. Of om zich in de belevingswereld van een kunstenaar te verplaatsen. Hij weet vast ook niet hoe het is om de oordelen en regels te voelen van anderen over hoe jouw kunst eigenlijk zou moeten zijn. En om deze voor waar aan te nemen en je kunst aan te passen, zodat het goed wordt voor hen. Of dat je besluit er tegen in te gaan met je volgende creatie. En hoe het is om na verschillende omwegen, moe te zijn van alle gedoe en je niets anders meer wil en kan dan alle ruis loslaten en terug te keren naar het begin. Naar mijn begin, naar hoe ik ben begonnen met dingen maken. Mijn Dingetjes zijn ontstaan doordat ik terug verlangde naar mijn kinderlijke kern en om van daaruit weer dingen te laten ontstaan. Vanuit gemak, plezier, vanzelfsprekendheid en stroming. Dat is de energie die door me heen stroomde toen mijn lieve mooie Dingetjes ontstonden. Dat is waar het om draait voor mij. En de mening van die man? Ach ja, die mag er zijn.

Mijn slappe aftreksels van kunst zijn te zien in Y2 Poelestraat. Er is ook werk te van: eric setz, Edwin van Heijningen, Greg Que, Kris Molema, Leslie Kamps, Michel Maldonado, Wessel Kamps en Tanja de Haan

Y2 Poelestraat 14-16 open op vrijdag van 15:00 tot 17:00 en op zaterdag van 14:00 tot 17:00

En mocht je verlangen naar meer ease en flow met je creatieve werk, doe dan vooral mee met Magic Morning. Dit maakt het beginnen met het maken van je creatieve project zoveel fijner en makkelijker. Kijk op suzannebodde.nl De eerste keer is altijd gratis.