Een Nieuw Mensje

Geboortekaartjes in de maak

En daar was ze dan, mijn dochter! Ze kwam drie weken eerder dan uitgerekend en ze was er binnen twee uur. Heel plotseling. Mijn bevalling begon met een weeën storm en ik ben thuis bevallen. Het was een verbijsterende ervaring. Ook omdat ik die avond voor de zekerheid nog in het ziekenhuis was geweest. Ik voelde dat er iets in mij was veranderd, dus toch maar even alles laten checken Alles was goed. Er waren nog geen signalen dat mijn lijf de bevalling aan het voorbereiden was. ’s Nachts werd ik om kwart voor 1 wakker met  intense pijn. Ik dacht: ‘Ik loop er wel doorheen. Zo’n vaart zal het niet lopen.’ Zo’n vaart liep het wel, voor we het wisten was ze er.
Een intensieve tijd brak aan, we moesten nog van alles regelen. Hansje groeide niet genoeg. De dame van de kraamzorg kon ons niet geruststellen. Mijn vriend was een paar dagen eerder bij me ingetrokken. Al zijn spullen moesten nog een plek hebben. Overdag was er ontzettend veel lawaai in huis in verband met renovatiewerkzaamheden in ons huizenblok. Het was me een tijd en ik kon niet meer slapen. Vreselijk. Gelukkig is alles nu in een rustiger vaarwater gekomen. Er is nu tijd om te genieten van elkaar. En om weer wat creatiever te zijn. Ik heb gister de geboortekaarten op de bus gedaan. Hansje is goed gegroeid. Ze is van ieniemienie naar gemiddeld formaat in de curve gegaan. Wat een stoere baby! We hebben het overleefd. Hansje Ahoy!

Poot-Vaas

De laatste maanden van mijn zwangerschap heb ik voornamelijk dingen in huis gedaan. Een nieuwe bank gekocht. Kussentjes genaaid. Bezig met de babykamer. Een zoete slinger met een liefdesbericht voor mijn vriend gemaakt. Ook ontstond deze poot-vaas, die vond ik nog wel het vermelden waard. Gewoon met van die zelfdrogende klei van de Action. Tijdens het drogen is ie nog wel wat scheefgezakt, maar dat mocht de pret niet drukken.

De Wintersalon Sloop Geruisloos Voorbij

Flyer Wintersalon 2020-2021

Het afgelopen jaar zat vol met afgelaste zaken. Ik had flink wat uurtjes besteed aan het maken van de flyer. De Wintersalon was net succesvol ingericht was door deelnemers met mondkapjes. Ook ik deed weer mee, met een leuk werkje van karton. De feestelijke opening werd al voorbereid. Helaas, de hele boel moest weer sluiten.
We werden er moe van.
Uiteindelijk hebben we op afspraak nog een flink aantal bezoeken kunnen inboeken. Dat had ook weer een leuke kant, want elke bezoeker kreeg daardoor wat extra aandacht. Uiteindelijk hebben we dit jaar de langste Wintersalon van Y2 gehad, tot maart was de expositie te bezichtigen.

Dingetjes #2 Naaiwerk En Slurf


Y2 is back! Voor de feestelijke opening van het nieuwe pand, hebben we de expositieruimten ingericht met ons eigen werk. Ik vond het tijd om mijn beloved `DINGETJES’ op nieuwe wijze te presenteren. In de Portiersloge waren ze te zien zonder – op maat gemaakt- doosje eromheen. Nu toonde ik een selectie werkjes met een eigen plankje én een doosje, ha ha.
Samen met Romkje (nieuwe y2-er en geweldig goede coupeuse) heb ik een installatie gemaakt op een grote wand. Zij heeft kleine ufo’s genaaid en deze hebben we als reliëf in een klein lijstje, of direct op de wand opgehangen. Omdat de belichting van boven komt ontstonden er sterke schaduwen onder de doosjes. Deze donkere vlakken waren het uitgangspunt voor de plaatsing van de werken van Romkje.
Ondanks het gebrek aan goede promotie was de opkomst tijdens de open dagen heel goed. Elke dag hadden we een goede doorstroom van bezoekers die elkaar niet in de weg stonden. Hierboven is een kleine impressie te zien van onze installatie.
Oh ja, ik had ook een leuke slurf gemaakt van de dozen die om mijn nieuwe rolgordijn zaten, deze is te zien op de meest linker foto.

Dingetjes #2 Suzanne Bodde, Ufo-naaiwerk Romkje Busstra

Een nieuwe start

Wanden sausen van de nieuwe expositieruimte, met Romkje, Turi en ik

Ons nieuwe atelier- en expositiepand begint vorm te krijgen. Er was zoveel te doen. Wat in eerste instantie een karakterloos gebouw leek te zijn, wordt meer en meer eigen. Na het bouwen van de bovenstaande tentoonstellingsruimte in de loods begon het enthousiasme voor de nieuwe start weer lekker te stromen.

Op 25, 26 en 27 september is de kick-off van het nieuwe pand, met een expositie van de Y2-leden. Meer info volgt.

Afscheid van mijn atelier

Mijn atelier – het atelier/expositiepand Y2 – ik en een aantal ateliergenoten

Dag fijn atelier, we hebben een goede tijd gehad samen. Ik zal het missen, de ruimte, de rotzooi, het aanmodderen en het creëren,  het zonlicht, de exposities, de vele kunstenaars die bij ons hun creatieve projecten en kunstwerken hebben gepresenteerd, de feestjes en de barbecues in de tuin, het stadsstrand voor de deur, het uitzicht op DOT, de padjes in de tuin en natuurlijk de lage huurprijs.

Verhuisbericht…

Een leeg Y2, foto gemaakt door Eric

Ondanks dat alles plat is gelegd vanwege het virus, moeten we helaas toch verhuizen. Absurd. Anderhalve meter afstand bewaren terwijl we een volgestouwd atelierpand leegruimen, is lastig.
We doen ons best.
In de expositieruimte ontstond een grote berg met meuk die weg moest. Het liefst naar de kringloop, maar die is helaas gesloten. (Nog een reden waarom we liever na deze virustijd zouden verhuizen) Vier afgeladen ritten naar de stort, één persoon in de bus, de ander op de fiets. En lange wachttijden, af en toe wel 2 uur!!
Stichting HaViK sprong gelukkig bij: Jan en Jorrit hebben een hoge stapel wandplaten naar ons nieuwe pand vervoerd.  We hopen dat we vanaf september ons expositie-programma weer op kunnen pakken. Eerst moeten we daar nog aan de slag om de expositieruimte te maken.

Ons nieuwe adres per 1 mei:
Y2
Damsterdiep 299
Groningen

DOOSJES voor DINGETJES

DINGETJES in DOOSJES – gemengde materialen – Suzanne Bodde 2020

Gewoonlijk begin ik na het presenteren van mijn werk met het maken van iets nieuws. De beëindiging van een expositie ervaar ik als een schone lei. Nu stonden de DINGETJES zo prachtig te stralen in de etalage van de Portiersloge, dat ik nog niet klaar met ze was.
Ze verdienden meer.
Ik besloot om voor elk DINGETJE een eigen plekje te maken, een simpel doosje van karton.
Mijn plan vereiste maatwerk. Meetwerk, snij- en plakwerk, nog nooit werkte ik op de milimeter precies, maar ik was vastbesloten, zoals je ziet:)